طنین(مهسا و شیماجون)

بی خبر از حالم موندی مهربون یارم

دیگه بدجور دلگیرم دیگه از جونم سیرم

تو سکوتم توی بغضم بی تو دارم میمیرم

اره میدونم و میدونی بد جور دیونم

به امیدی به نویدی دارم از تو میخونم

دیگه بسه دل خسته داره از غم می پوسه

جای خورشید توی چشمام دیگه سوسوی فانوسه

تو که نیستی اوارم از دنیا بیزارم

تو که نیستی بی ماهم تک و تنها توی راهم

تو که نیستی تاریکم به نبودن نزدیکم

تو که نیستی بی برگم بی روحم یک سنگم

تو که نیستی نه هوا هست نه نفس هست نه ترانه

تو که نیستی واسه بودن نمی مونه یه بهانه

نمیدونم خبر داری منتظرم یا مردم و فقط تو خاطراتتم

روز و شبم به این خیال طی شد که زخمهام خوب میشن

شوق من اونو میاره صبح غمهام غروب میشن

یه عمر طولانی و من به این سوال میگذرونم

چی شد گذشتی از من و رفتی چرا نمیدونم

زخمهام که سربازه هنوز عمری نمونده تا سحر

خسته و پیر و خم شدم از تو نیومد یه خبر

چشمام به در خشکید و رفت نا ندارم بیشتر از این

با رفتنت فنا شدم بیا خودت اینو ببین

می دونم بر نمی گردی می دونم رفتی که رفتی

قول مـی دم وقتی که نیستی عکستو بغل نگیرم

قول می دم روزی هزاربارواسه ی اشکات نمیرم

قول می دم وقتی که نیستی پای عشق تو نسوزم

قـول می دم در انتـظارت چشمـامو به در نـدوزم

می دونی کـه خیـلی خسـتم می دونی دلـم گرفتـه

می دونی دوریت عذابه می دونی گـریم گرفتـه