زیر درخت آرزو

مي خوام يه قصري بسازم پنجره هاش آبي باشه
من باشم و تو باشي يك شب مهتابي باشه
مي خوام يه كاري بكنم شايد بگي دوسم داري
مي خوام يه حرفي بزنم كه ديگه تنهام نذاري
مي خوام برات از آسمون ياساي خوشبو بچينم
مي خوام شبا عكس تو رو تو خواب گل ها ببينم
مي خوام كه جادوت بكنم هميشه پيشم بموني
از تو كتاب زندگيم يه حرف رنگي بخوني
امشب مي خوام براي تو يه فال حافظ بگيرم
اگر كه خوب در نيومد به احترامت بميرم
امشب مي خوام تا خود صبح فقط برات دعا كنم
براي خوشبخت شدنت خدا خدا خدا كنم
امشب مي خوام رو آسمون عكس چشات رو بكشم
اگه نگاهم نكني ناز نگاتو بكشم
مي خوام تو رو قسم بدم به جون هر چي عاشقه
به جون هر چي قلب صاف رنگ گل شقايقه
يه وقتي كه من نبودم بي خبر از اينجا نري
بدون يه خداحافظي پر نزني تنها نري
يه موقعي فكر نكني دلم واست تنگ نميشه
فكر نكني اگه بري زندگي كمرنگ نميشه
اگه بري شبا چشام يه لحظه هم خواب ندارن
آسموناي آرزو يه قطره مهتاب ندارن
راستي دلت ميآد بري بدون من بري سفر
بعدش فراموشم كني برات بشم يه رهگذر

بی خبر از حالم موندی مهربون یارم

دیگه بدجور دلگیرم دیگه از جونم سیرم

تو سکوتم توی بغضم بی تو دارم میمیرم

اره میدونم و میدونی بد جور دیونم

به امیدی به نویدی دارم از تو میخونم

دیگه بسه دل خسته داره از غم می پوسه

جای خورشید توی چشمام دیگه سوسوی فانوسه

تو که نیستی اوارم از دنیا بیزارم

تو که نیستی بی ماهم تک و تنها توی راهم

تو که نیستی تاریکم به نبودن نزدیکم

تو که نیستی بی برگم بی روحم یک سنگم

تو که نیستی نه هوا هست نه نفس هست نه ترانه

تو که نیستی واسه بودن نمی مونه یه بهانه

نمیدونم خبر داری منتظرم یا مردم و فقط تو خاطراتتم

روز و شبم به این خیال طی شد که زخمهام خوب میشن

شوق من اونو میاره صبح غمهام غروب میشن

یه عمر طولانی و من به این سوال میگذرونم

چی شد گذشتی از من و رفتی چرا نمیدونم

زخمهام که سربازه هنوز عمری نمونده تا سحر

خسته و پیر و خم شدم از تو نیومد یه خبر

چشمام به در خشکید و رفت نا ندارم بیشتر از این

با رفتنت فنا شدم بیا خودت اینو ببین

می دونم بر نمی گردی می دونم رفتی که رفتی

قول مـی دم وقتی که نیستی عکستو بغل نگیرم

قول می دم روزی هزاربارواسه ی اشکات نمیرم

قول می دم وقتی که نیستی پای عشق تو نسوزم

قـول می دم در انتـظارت چشمـامو به در نـدوزم

می دونی کـه خیـلی خسـتم می دونی دلـم گرفتـه

می دونی دوریت عذابه می دونی گـریم گرفتـه